Πάντα έλεγα ότι το μπάσκετ είναι ένα άθλημα πολύ κοντά στον λαό. Συναρπαστικό, με πολλές ανατροπές και πιο gay από το ποδόσφαιρο. Για τους λόγους αυτούς και μερικούς ακόμη, αγαπώ το μπασκετάκι και το στηρίζω με όποιον τρόπο μπορώ. Δεν θέλω όμως μέσα από τις στήλές του morphosi να σας κουράζω με πληροφορίες που μπορείτε κι αλλού να διαβάσετε. Παντού μπορείτε να διαβάσετε για τα αποτελέσματα των αγώνων, τους τραυματισμούς και τα ρεποερτάζ των ομάδων. Αυτά λίγη σημασία έχουν. Από τις στήλες του site της απόλυτης γνώσης θα έχετε εναλλακτική ενημέρωση. Για τον λόγο αυτό ας μεταφερθούμε στον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ.
Εκεί, στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, οι άνθρωποι ξέρουν από καλό μπάσκετ, όπως ξέρουν οι Μυτηλινιοί από καλό λάδι και οι κρητικοί από καλό ρακί. Φυσικά, ανήκω και εγώ στην μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων που δεν πολυχωνεύουμε τους αμερικάνους επειδή κάνουν συνεχώς πολέμους, σκοτώνουν κόσμο και γενικά μας ενοχλούνε. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις. Μία από τις εξαιρέσεις είναι ο άσος του ΝΒΑ, Κέβιν Γκαρνέτ. Ο παίκτης αυτός βγάζει το ψωμί του στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Είναι ένας από τους πιο θεαματικούς εν ενεργεία παίκτες και ωραίο παιδί! Ο Κέβιν απέδειξε ότι έχει και καλή ψυχή αφού δώρισε 1.2 εκ. δολάρια, προκειμένου να χτιστούν 24 κατοικίες στους πληγέντες από τον τυφώνα “Κατρίνα”. Επίσης, στον αγώνα που διοργάνωσε ο πρώην παίκτης των Χιούστον Ρόκετς, Κένι Σμιθ, μαζί με επιχειρηματία του Χιούστον, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για να δοθούν στους πληγέντες του καταστροφικού κυκλώνα, προσέφερε άλλα 100.000 δολάρια. Σύνολο, 1,3 εκατομμύρια δολλάρια, τα οποία, όσο μεγάλος και να είναι ο μισθός του, αποτελούν ένα καλό ποσό. Οι καλοί συνάδελφοι που καλύπτουν το ρεπορτάζ του ΝΒΑ θέλησαν να ανταμείψουν τον Γκαρνέτ και αποφάσισαν να τον τιμήσουν με το βραβείο “Τζ. Ουόλτερ Κένεντι”, το οποίο δίδεται σε αυτούς που προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο με τις αγαθοεργίες τους. Ο Γκαρνέτ εκτός από παικταράς είναι και μετριόφρων και δήλωσε κατά την παραλαβή του βραβείου: “Είναι τιμή μου που παρέλαβα το συγκεκριμένο βραβείο. Είμαι χαρούμενος που μπορώ να βοηθάω ανθρώπους”.
Βέβαια θα μου πείτε ότι και αυτός ο Κέβιν δεν έστειλε τα λεφτά του στα θύματα του πολέμου στο Ιρακ ή στο Αφγανιστάν, ούτε καν στα θύματα του φονικού τσουνάμι. Εντάξει δεν αντιλέγω, έκανε όμως μία καλή πράξη, έστω ενδοαμερικάνικη, μην του την βγάλουμε από τη μύτη…


