του Μιχάλη Ράμφου
Το καλοκαίρι πέρασε πάει. Ακόμα δε μπορώ να συνέλθω από τα ατέλειωτα Beach Party που συνεπήραν το μυαλό μου και την ψυχή μου σε μία Ανδαλουσία πηχτής χαράς και ατελείωτου ενθουσιασμού.
Μεγάλωσα άλλο ένα χρόνο λοιπόν με την ελπίδα ότι θα βάλω μυαλό στους γύρω μου και εγώ γυαλιά, μπας και μπορέσω να δω την μεγάλη συντομογραφία της ζωής κατάματα.
S.E.X τι άλλο φίλες και φίλες.
Σας περιμένω ερωτικός και ξέγνοιαστος, σαν αναμαλλιασμένη τουρίστρια που αγναντεύει τον προορισμό της.
Ξανά μαζί λοιπόν Ο Μιχάλης και εσείς οι φοβητσιάρηδες της στιγμής, κυνηγοί της προσβεβλημένης απόλαυσης και όχι της πραγματικής άρνησης. Σε ένα ελληνικό απόφθεγμα – Αθήνα – εκεί που θα γνωρίσω τον έρωτα και την αποπλανητική ηδονή που σου προσφέρει μια καραμέλα βουτηγμένη σε εφηβικό αιδοίο.
Η ποίηση μου βορά στον σχολιασμό την κριτική – και είμαι σίγουρος πια – στον θαυμασμό σας. Συχνά θα με διαβάζετε με ποιήματα και άλλα πεζά – στα ελληνικά – αλλά τώρα μια πρώτη γεύση από τον καλοκαιρινό μου πνευματικό κάματο, σε μουσική αλλωνόνε και στίχους δικούς μου!
Αν θέτε τα τραγουδώ κιόλας! Ξέρετε που θα με βρείτε!
Κλανιάρικα Πανιά Ταξιδεύουν στην Σελήνη ( Αποσπερού)
Κλάνω στη μπανιέρα , κλάνω και στη χέστρα,
Θεέ μου τι ποικιλίααααα!!!
Κλάνω στη μπανιέρα, κλάνω και στη χέστρα,
Δεν είναι αμαρτία.
(Μουσική: Θ. Παπακωνσταντίνου, Διασκευή στίχων: Μιχάλης Ράμφος)
Μην Φωνάζεις Θα Κλάσεις και Εσύ (Τρέχω σαν Νεράκι)
Κλάνω, κλάνω, κλάνω στο νερό,
Κλάνω, κλάνω, κλάνω στο νερό – φυσαλίδες,
ανεβαίνουνε στις είδες?
Βγαίνουν, βγαίνουν, βγαίνουν στον αφρό,
βγαίνουν , βγαίνουν, βγαίνουν στον αφρό και σκάνε
αχ πόσο πολύ βρωμάνε.
(Μουσική: Δ. Παπαιωάνου, Διασκευή στίχων: Μιχάλης Ράμφος)
Δε Θέλω Γαμήσι Αφεντικό (Αντιρατσιστική Ωδή)
Εμπρός γαμήσι,
χύσια παντού,
μια πανδαισία εκθαμβωτική,
να φτύνω το μουνάκι σου πριν από κάθε εισβολή!
Στο βάζω πίσω
στο βάζω εμπρός,
το ξέρω αρέσει και σε ‘σε
σε στέλνω πανικόβλητη με φόρα στο wc!
Δεν θέλω αρλούμπες να μου λες,
ο κώλος πως τσούζει – άντε βγές
το πήδημα αν τελειώσουμε θα πάμε όπου θες
Κράτησε το πούτσο ψηλά,
Με υπερηφάνεια βάλ ‘τον βαθιά,
Κάνε μου όλα τα κόλπα
τρέλανέ με μόνο μιας
ας το φωνάξουμε μαζί
σου λέω γαμιέται ο Πειραιάς.
(Μουσική: ELEFTHEROI, Διασκευή στίχων: Μιχάλης Ράμφος)
Κάποιος είπε πως γαμήσι, δεν είναι η πρωκτοραφή
γάμα πάντα απ το μουνί.
Κάποιος είπε πως το χύσι, εκσφενδονίζεται πολύ
Μάτια μου είσαι καυλερή!
(Μουσική: Α. Ιωαννίδης, Διασκευή στίχων: Μιχάλης Ράμφος)






Panta sygklonistikos, oses fores kai na ton diavasw..
Mixalh Ramfo, mas taksideveis.