morfosi

Το πόσο όμορφη είναι η Πόλη είναι εμφανές και από τον μύθο που συνοδεύει τη δημιουργία της: Ο Βύζας, λένε, Αθηναίος από τα Μέγαρα, τέθηκε επικεφαλής μίας ομάδας συμπολιτών του, οι οποίοι ήθελαν να αποικήσουν κάποια άλλη περιοχή, καθώς το μελλοντικό κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας διαφαινόταν ήδη από το 700 π.Χ. Η πιο διάσημη ναρκομανής της αρχαιότητας, η Πυθία, τον συμβούλεψε να χτίσει την αποικία του “απέναντι από τους τυφλούς”.
Καθώς περιπλανιόταν στις θάλασσες λοιπόν, ο Βύζας βρέθηκε την Χαλκηδόνα (σημερινή Ασιατική όχθη της Κωνσταντινούπολης). Σκέφτηκε ότι οι κάτοικοι αυτής της πόλης θα πρέπει να είναι τυφλοί για να μην έχουν δει την ομορφιά της απέναντι ακτής, και αποφάσισε να χτίσει ανάμεσα στους περιώνυμους επτά λόφους την πόλη του, η οποία και πήρε το όνομα του (Βυζάντιο). Έκτοτε, το Βυζάντιο πέρασε από χίλια μύρια κύματα για να αποκτήσει τη σημερινή του μορφή. Στην αρχή ήταν αυτοδιοίκητο, μετά πέρασε στον έλεγχο της Αθηναϊκής ηγεμονίας, έπειτα κατακτήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Ρωμαίους, ξαναχτίστηκε, μετονομάστηκε σε Νέα Ρώμη από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, μεταφέρθηκε εκεί η πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έγινε γνωστή ως Κωνσταντινούπολη, απέκτησε τείχη από τον Θεοδόσιο που την προστάτευσαν για 1,000 περίπου χρόνια, κατακτήθηκε πάλι από μέθυσους σταυροφόρους, μέχρι που ο Μωάμεθ ο Πορθητής αποφάσισε να βάλει τέλος στο μπάχαλο, την άλωσε στις 29 Μαϊου του 1453, της έδωσε νέο όνομα το οποίο χρησιμοποιούνταν παράλληλα με το προηγούμενο μέχρι το 1922, οπότε ο Κεμάλ ξεκαθάρισε ότι η Πόλη θα λέγεται Ιστανμπούλ. Αναμφίβολα, η ιστορία έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στο πάλαι ποτέ Βυζάντιο. Να φανταστείτε ότι στην ίδια γειτονιά και σε απόσταση λίγων μέτρων, συνυπάρχουν ένας Αιγυπτιακός οβελίσκος, ένας Ρωμαϊκός ιππόδρομος, ένας Ορθόδοξος Καθεδρικός, ένα μνημειώδες Τζαμί, μία Βυζαντινή Στέρνα, ένα Οθωμανικό Χαμάμ, και άπειρα σύγχρονα τουρκικά εστιατόρια. Το αρχαιολογικό μουσείο είναι μία καλή αρχή προκειμένου να αποκτήσετε μία πιο λεπτομερή εικόνα για την ιστορία της Πόλης. Εγώ απλά σας λέω ότι το πολιτισμικό ιμάμ μπαλντί έχει σαν αποτέλεσμα η Ιστανμπούλ να θυμίζει κάτι μεταξύ Πράγας, Βηρυτού και Πεκίνου, ανάλογα σε ποια γειτονιά είσαι.
Αν είσαι Έλληνας δε, νιώθεις μεγάλη αμηχανία, καθώς πολύ περισσότεροι κάτοικοι μπορούν να συνεννοηθούν στα ελληνικά απ’ ότι στ’ αγγλικά. Σε όσους λες από που είσαι, σου φέρονται με μεγάλη ευγένεια και σε προσέχουν, ενώ τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται περίπου εκνευριστικά όταν πάς για φαγητό και ακούς στο εστιατόριο να παίζει Νταλάρα, Πρωτοψάλτη, ή, στην καλύτερη περίπτωση, Άντζελα Δημητρίου.
Καθώς δεν είμαι ταξιδιωτικός πράκτορας, δεν μπορώ να σας δώσω τουριστικές οδηγίες για την Πόλη. Θα σας πω μόνο τι άρεσε σε μένα κατά σειρά προτεραιότητας. Εσείς όταν πάτε, καν΄τε ό,τι θέλετε, δεν με νοιάζει καθόλου:
- Το Χαμάμ Cumberlitas, κτίριο του μεγαλύτερου αρχιτέκτονα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του Σινάν, χτισμένο το 1587. Με 15 ψωροευρώ, μπορείτε να αράξετε όσο θέλετε στην ευεργετική ζεστασιά, να δροσιστείτε στις κρήνες του, να απολαύσετε το αναζωογονητικό μασάζ κάποιου ημι-ομοφυλόφιλου Τούρκου μασέρ, και τελειώνοντας να απολαύσετε σαν πασάς το τσάι και τον ναργιλέ σας. Η μεγαλύτερη απόλαυση της Πόλης έχει και έκπτωση για τους Έλληνες.
- Η Αγιά Σοφιά, το μόνο κτίριο το οποίο με έχει συνεπάρει στη ζωή μου. Απ΄έξω μοιάζει με μια τεράστια εκκλησία, αλλά όταν μπει κανείς μέσα καταλαβαίνει το μεγαλείο της. Προσέξτε μόνο το πορτοφόλι σας όταν είστε μέσα…
- Το Παλάτι και το Χαρέμι του Σουλτάνου, ή Τοπ Καπί, η απόλυτη χλιδή σε ένα κτιριακό συγκρότημα. Αρκεί να σας αναφέρω ότι στο θησαυροφυλάκιο του παλατιού περιλαμβάνονται τα ξίφη του ίδιου του Μωάμεθ, το χέρι του Ιωάννη του Βαπτιστή, και ένα διαμάντι 80 καρατίων, το οποίο αν το πλησιάσεις πολύ, σε τυφλώνει…
- Ο Πύργος του Ιουστινιανού, προφανώς ο πρώτος ουρανοξύστης του κόσμου, χτισμένος πρίν από 1.500 χρόνια, από τον οποίο θα απολαύσετε μία πανοραμική άποψη της Πόλης.
- Η Βασιλική Κινστέρνα, η βασική δεξαμενή της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης είναι σήμερα επισκέψιμη. Όταν μπείτε μέσα θα καταλάβετε… Μην το χάσετε!
- Το Μπλε Τζαμί, δεν είναι μπλε αλλά είναι σίγουρα το πιο εντυπωσιακό τζαμί που θα έχετε δει.
- Το Μεγάλο Παζάρι, στο οποίο είναι αδύνατον να μην ξοδέψετε μέχρι και το τελευταίο σας γρόσι.
- Η Πλατεία Τακσίμ, όπου χτυπά η καρδιά της σύγχρονης Πόλης.

Δεν είναι όλα ρόδινα στην Πόλη βέβαια. Θα συναντήσετε φτώχεια, μία ανεπανάληπτη περιβαλλοντική καταστροφή του Βοσπόρου, κάποιους μαλάκες ταξιτζήδες, πορτοφολάδες, εστιάτορες που θα σας πιάσουν τον κώλο, και άλλα πολλά απογοητευτικά. Όμως, το ταξίδι στην Πόλη όχι μόνο αξίζει, αλλά και επιβάλλεται για όλους τους αναγνώστες του morfosi.net και προσωπικούς θαυμαστές μου.