Του Αχελώου Τσιτσάνη
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να ξεκινάς τη μέρα σου χωρίς καφέ. “Ούτε στον χειρότερο εχθρό μου”, που λέμε. Πριν καλά – καλά σηκωθώ από το κρεβάτι θέλω ο καφές μου να είναι έτοιμος και αυτός είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους που με παρατάνε οι ερωτικές μου παρτενέρ. Αγανακτούν οι κοπέλες (καμιά φορά είναι και άντρες) και με το δίκιο τους μπορώ να πω…
Υπάρχει, όμως και μία εξαίρεση. Οταν έχει καλλιτεχνικό πατινάζ στην τηλεόραση… Οχι γιατί τρελαίνομαι για το συγκεκριμένο άθλημα, αλλά γιατί τρελαίνομαι για τον Αλέξη Κωστάλα. Ξυπνάω, στήνομαι μπροστά στην οθόνη και περιμένω να ακούσω τα σχόλια του Αλέξη. Κρέμομαι από τα χείλη του πραγματικά. Το ζει ο άνθρωπος και είναι φανερό. Δεν έχω ξανακούσει καλύτερη μετάδοση στην ελληνική τηλεόραση και συνειδητοποιώ πόσο υπερεκτιμημένος είναι ο Γιάννης Διακογιάννης. Οταν περιγράφει ο κ. Κωστάλας ο καφές πάει περίπατο και συνήθως γλιτώνω και τον χωρισμό… Σας ευχαριστώ κύριε Αλέξη!



Ιανουαρίου 27, 2008 στις 8:58 μμ
dwse mou tripla toloop k pare mou th psuxh….
telika oloi eimaste kwstalikoi ki as mhn to paradexome8a dhmosiws…
Ιανουαρίου 28, 2008 στις 6:34 μμ
mazi tou eroteyesai ta favori kai den thes na savorothoun prote ap ola gia na min stenahorithei o Glykos Kostalas pou se kathe triplo kai tetraplo pidima, petaei mazi tous…