της Ταλαίπωρης Ύπαρξης
Το ταξίδι στο ανεξήγητο ξεκινά με ποιηματάκι-μπατονέτα εξαιρετικά αφιερωμένο στα βρώμικα αυτάκια των απανταχού εμπλεκομένων: Όταν πεθάνω, θα είναι για να συναντήσω την αιτία. Και όταν πια την βρω, θα γεννηθώ για να την ξεχάσω ξανα.
Τα προβλήματα άρχισαν να διαφαίνονται από πολύ νωρίς, με τη μυστηριώδη εμφάνιση της σκάλας υπηρεσίας, το προστατευτικό στρώμα λίπους, την ελαστική κρούση με το δάπεδο και τον υπερβάλλον ζήλο των γιατρών του ΕΣΥ. Και απ’ ότι καταλαβαίνετε όλα πάνε στο διάολο και ο Ευαγγελισμός ζει στιγμές δόξας όμοιες σε δέος με αυτές που ο Αντώνης Ρέμος μετρούσε ράμματα πάνω στο χρησιμοποιημένο χαρτί υγείας. Αποσβωλωμένοι συνταξιούχοι λοιδορούν το όνομά σου στα πάνελ, ο διασυρμός είναι ανελέητος και το μόνο που έχει κρατηθεί κρυφό είναι η πιθανότητα μιας εξευτελιστικής μικροφαλλίας. Καημένε κύριε Κάστορα…
Κύριε Κάστορα, 8 cm είναι αρκετά για να πηδήξεις, ένα πήδημα είναι αρκετό για να πεθάνεις? Ανελέητα ερωτήματα, τροφή για σκέψη μέσα στα σεντόνια του Ευαγγελισμού, μέσα στην αποστειρωμένη εντατική, ανάμεσα στην τραχειεκτομή και ψυχολογική υποστήριξη, για πείτε μας αξίζει τον κόπο?
Η ουσία είναι ότι ο πρώτος emo παραμένει ο Καρυωτάκης.
Rudolf Diesel (1913), εφευρέτης της αντίστοιχης μηχανής, πήδηξε από πλοίο
Sigmund Freud (1939), θεμελιωτής της ψυχανάλυσης, overdose μορφίνης
Κώστας Καρυωτάκης (1928), ποιητής, αυτοπυροβολισμός
Friedrich Alfred Krupp (1902), Γερμανός βιομήχανος, αυτοκτόνησε όταν αποκαλύφθηκε η ομοφυλοφιλία του
Vladimir Mayakofski (1930), ποιητής, στο σημείωμα έγραφε “Δεν το συστήνω σε άλλους” και να μια χρήσιμη συμβουλή που δεν έπρεπε να αγνοήσει
Ludwig Boltzmann (1906), φυσικός
R. Budd Dwyer (1987), Αμερικανός πολιτικός κατηγορούμενος για οικονομικά σκάνδαλα, αυτοπυροβολήθηκε κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου που μεταδιδόταν ζωντανά από την τηλεόραση
