Του Αχελώου Τσιτσάνη
Είναι γνωστό ότι είμαι από αυτούς που πιστεύουν πως ο Πίνι Γκέρσον έπρεπε να μείνει στον Ολυμπιακό. Είμαι επίσης ένας από αυτούς που πιστεύουν πως η λύση Γιαννάκη δεν είναι η καλύτερη δυνατή για την ομάδα του Πειραιά. Οι αποφάσεις, όμως, πάρθηκαν κι εγώ δεν μπορώ να τις αλλάξω. Μήπως, όμως, αυτές οι αποφάσεις είχαν ληφθεί πολύ καιρό νωρίτερα;
Μπαίνω κατευθείαν στο “ψητό”. Ρίχνοντας μία ματιά στο αραχνιασμένο μου αρχείο βρίσκω ένα ρεπορτάζ γραμμένο στις 2 Οκτωβρίου του 2007 και μου τραβάει την προσοχή. Διαβάστε μαζί μου: “Σύμφωνα με την Τema Sport (βουλγάρικη εφημερίδα) ο Πίνι Γκέρσον έχει συμφωνήσει με την βουλγάρικη Ομοσπονδία για να αναλάβει την Εθνική ομάδα. Το επόμενο καλοκαίρι ο Παναγιώτης Γιαννάκης θα διαδεχθεί τον Γκέρσον στον πάγκο του Ολυμπιακού!”
Μάλιστα, στη συνέχεια του ρεπορτάζ υπογραμμίζεται πως ο Γκέρσον θα φύγει από τον Ολυμπιακό, ανεξάρτητα από την πορεία της ομάδας στην Ευρωλίγκα και στην Ελλάδα.
Στις 9 Δεκεμβρίου του 2007 ανακοινώθηκε και επίσημα η συμφωνία του Γκέρσον με την Ομοσπονδία της Βουλγαρίας. Στις 2/2/2008 ο ισραηλινός αποτελεί παρελθόν από τον Ολυμπιακό και ο Γιαννάκης αναλαμβάνει τα ηνία. Ερωτώ: Είναι όλα αυτά συμπτώσεις ή μήπως κάτι παραπάνω ήξεραν οι βούλγαροι;
Επιτρέψτε μου να πάω και λίγο παρακάτω τη σκέψη μου… Μήπως η ομάδα που έχτισε ο Ολυμπιακός το καλοκαίρι προοριζόταν για τον Γιαννάκη και ο Γκέρσον έκανε -εν αγνοία του- την βρώμικη δουλειά;
Άλλωστε, με βάση αυτό το σενάριο, εξηγούνται ευκολότερα οι μεταγραφές του Μαυροκεφαλίδη, του Βασιλειάδη, του Καυκή και του Αποστολίδη, που δεν έχουν το αγωνιστικό στιλ που αρέσει στον Γκέρσον. Όσο για τη μεταγραφή του Μπλάκνεϊ, είναι μάλλον το κερασάκι στην τούρτα του “Δράκου”.
