morfosi

Του Γιάννη Μάριου 

Aγαπητέ Ron,

Θα ήθελα να σου επιβεβαιώσω ότι όσα σου αποκάλυψε η κα. Αλέφαντου είναι αληθή. Εχθές το βραδύ, ξενύχτησα κάνοντας υπολογισμούς και διαπίστωσα την πικρή αλήθεια. Όλη η ανθρωπότητα ζει σε μία πλάνη, σε μια εικονική πραγματικότητα. Όλοι πιστεύουν ότι ο μ.ο. ζωής του σύγχρονου ανθρώπου ξεπερνά κατά 15 – 20 χρόνια τουλάχιστον αυτόν παλαιότερων γενιών. Η πλάνη αυτή στηρίζεται εδώ και χρόνια με στατιστικά στοιχεία και μια καλά οργανωμένη εκστρατεία προπαγάνδας. Η εκστρατεία αυτή μάλιστα είναι τόσο επιτυχημένη ώστε δεν έχει βρεθεί ποτέ κανείς να την αμφισβητήσει ανοιχτά.

Σύμφωνα με μελέτες ο μ.ο. ζωής του ανθρώπου διαμορφώνεται ως εξής:

(πηγή: Kassimatis Foundation)

Αυτά τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι σήμερα ζούμε αρκετά χρόνια παραπάνω από τους προγόνους μας. Οι αριθμοί αυτοί έχουν προκύψει από σοβαρές έρευνες και είναι πολύ δύσκολο να αμφισβητηθούν. Τούτο συμβαίνει επειδή οι έρευνες αυτές έχουν γίνει με την προβλεπόμενη επιστημονική διαδικασία και είναι απολύτως ακριβείς και επαληθεύσιμες. Αυτό ακριβώς είναι και το δυνατό σημείο του συστήματος. Η πλάνη στηρίζεται σε ακριβή και επαληθεύσιμα στοιχεία.

Παρόλα αυτά, εγώ, ο μεγάλος Γιάννης Μάριος θα σου αποδείξω ότι στην πραγματικότητα δεν ζούμε τόσα πολλά χρόνια παραπάνω από τους προγόνους μας. Θα σου αποδείξω ότι τα δήθεν πολλά χρόνια που ζούμε είναι μια κατασκευασμένη πλάνη του συστήματος. Κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα απλά αναλύοντας ένα πολύ βασικό στοιχείο της ζωής μας, την καθημερινότητα. Εκεί βρίσκεται η μεγάλη διαφορά στο τρόπο ζωής του σύγχρονου ανθρώπου με αυτόν παλαιότερων γενιών. Στην καθημερινότητα, τη ρουτίνα, την κεκτημένη ταχύτητα με την οποία κινείται η ζωή όλων μας. Το γεγονός ότι ζούμε σε ασύγκριτα πιο γρήγορους ρυθμούς από αυτούς των προγόνων μας.

Εξαιτίας λοιπόν της σχετικότητας του χρόνου η μόνη μεταβλητή που τον επηρεάζει είναι η ταχύτητα. Ως γνωστόν, όταν αυξάνεται η ταχύτητα ο χρόνος μειώνεται. πολύ απλά λοιπόν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι εφόσον ζούμε σε πιο γρήγορους ρυθμούς ο χρόνος της ζωής μας θα πρέπει να μειώνεται. Και έτσι ακριβώς είναι φίλε Ron. Αυτό οφείλεται στις χαμένες ώρες που δημιουργεί ο ξέφρενος ρυθμός της σύγχρονης καθημερινότητας.

Πιο συγκεκριμένα:

Το 24ωρο ενός μέσου ανθρώπου κατανέμεται ως εξής:

• 8 ώρες ύπνος
• 8 ώρες δουλειά
• 8 ελεύθερες ώρες.

Σίγουρα υπάρχουν πολλοί που δε ζουν με αυτά τα ωράρια, Άλλοι κοιμούνται περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Άλλοι δουλεύουν 15 ώρες, άλλοι 3. Η κατανομή αυτή όμως είναι ένας μέσος όρος και ισχύει για τους περισσότερους από εμάς.

Τώρα ας δούμε πόσες από αυτές τις ώρες πάνε χαμένες.

¨Έστω ότι οι 8 ώρες του ύπνου δεν είναι χαμένες. Μας μένει να υπολογίσουμε τις υπόλοιπες 16.

Οι 8 ώρες της δουλείας κατανέμονται ως εξής:

• 5 ώρες εργασία
• 3 ώρες κωλοβάρεμα (χαμένες ώρες)

Οι υπόλοιπες 8 ελεύθερες ώρες κατανέμονται ως εξής:

• 2 ώρες μετακίνηση προς/από την δουλειά (χαμένες ώρες)

Μένουν 6 ώρες οι οποίες κατανέμονται ως εξής:

• 4 ώρες διασκέδαση
• 2 ώρες ξεκούραση στο σπίτι.

Οι 4 ώρες διασκέδαση κατανέμονται ως εξής:

• 1 ώρα μετακίνηση (χαμένη ώρα)
• 4 ώρες στο χώρο διασκέδασης, εκ των οποίων
  1. 2 ώρες διασκέδαση
  2. 1 ώρα κωλοβάρεμα, παραγγελία, αναζήτηση φίλων, τουαλέτα κλπ (χαμένη ώρα).

Τέλος, οι 2 ώρες ξεκούραση στο σπίτι κατανέμονται ως εξής:

• 1 ώρα άραγμα
• 1 ώρα κωλοβάρεμα, τηλεόραση, προετοιμασία κλπ (χαμένη ώρα)

To συμπέρασμα είναι, ότι το 24ωρο ενός μέσου ανθρώπου περιλαμβάνει 8 χαμένες ώρες. Το 1/3 δηλαδή του 24ωρου πάει χαμένο. Το 1/3 της ζωής μας αποτελείται από χαμένες ώρες. Αν λοιπόν ο μ.ο. ζωής είναι 77,5 χρόνια, τα 25,8 είναι χαμένα. Άρα ο πραγματικός μ.ο. ζωής ενός σύγχρονου ανθρώπου είναι 54,7 χρόνια, ελάχιστα μεγαλύτερος από αυτόν ενός ανθρώπου που ζούσε στον μεσαίωνα.

Φυσικά μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι και παλιά υπήρχαν χαμένες ώρες. Όμως σκέψου ότι στο παρελθόν και ειδικά προ καπιταλισμού οι περισσότεροι δούλευαν για να παράγουν τα προϊόντα που χρειάζονταν για το δικό τους νοικοκυριό. Ακόμα και όσοι εμπορεύονταν την παραγωγή ασχολιόντουσαν ενεργα με την παραγωγική διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι το ωράριο περιελάμβανε ασύγκριτα λιγότερες ώρες κωλοβαρέματος. Επίσης οι ώρες που ξοδεύουμε στις μετακινήσεις μας σήμερα είναι πολύ περισσότερες από το παρελθόν κ.ο.κ.

Φίλε Ron μπορείς και εσύ πια να αντιληφθείς την πλάνη μέσα στην οποία ζούμε όλοι, μια πλάνη που έχει στηθεί για ένα πολύ σκοτεινό σκοπό. Το σύστημα έχει δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση ότι φροντίζει να βρισκόμαστε σε αυτή τη ζωή όλο και περισσότερα χρόνια. Στην πραγματικότητα δουλεύουμε όλο και περισσότερα χρόνια. Την ανταμοιβή που λαμβάνουμε για την εργασία μας την επιστρέφουμε στο σύστημα καταναλώνοντας ασταμάτητα. Στην ουσία δεν ζούμε περισσότερο, αλλά καταναλώνουμε περισσότερο. Μόλις φτάσουμε σε ηλικία που δεν μπορέσουμε να δουλέψουμε και να καταναλώσουμε άλλο πεθαίνουμε.

Να ένας καλός λόγος για επανάσταση. Μια επανάσταση για να μπορέσουμε να ζήσουμε λίγο περισσότερο.