Του Ευθυμίου Μπανάνα
Για τον Μάνο
«ΣΤΑ ΟΠΛΑ, ΣΤΑ ΟΠΛΑ, ποντίκια! Σε πέντε λεπτά όλοι κάτω». Είναι 1:10 το βράδυ, Γενάρης στο Νησί.
«Γαμώ το μ**νί που σε πέταγε» είναι η μοναδική φράση που μου φαίνεται πρέπουσα ως απάντηση στα ουρλιαχτά του ΑΥΔΜ (Αξιωματικός Υπηρεσίας Διανυκτέρευσης Μονάδος – για τους αμύητους) και στη παλιοσειρήνα που μας σπάει τα αυτιά. Κι όμως, σηκώνομαι από το κρεβάτι. Όπλο, Κράνος, Εξάρτηση, όπλο, κράνος, εξάρτηση… μονολογώ μηχανικά και κουτσά στραβά κατεβαίνω.
Σε έξι-επτά λεπτά ήμασταν στο προαύλιο. Ο ΑΥΔΜ έμεινε πολύ ευχαριστημένος. Μετά το συναγερμό θα πήγαινε να κοιμηθεί, οπότε στα παλαιότερα των υποδημάτων του για μας. Για μένα ιδιαίτερα, που με περίμενε σκοπέτο δύο-τέσσερις και έχασα άλλη μισή ώρα από τον πολύτιμο ύπνο μου για ένα ανούσιο ξύπνημα. Το μειδίαμα ευχαρίστησης, τύπου «πόσο μάχιμος είμαι» του κόπηκε όμως όταν κατέβηκε και ο τελευταίος από εμάς. Αναμφισβήτητα, είχε ζωστεί με τα απαραίτητα εργαλεία του μαχητή: όπλο, κράνος εξάρτηση. Ωστόσο, παρέλειψε να φορέσει κάτι που σε συνθήκες εκστρατείας πιθανώς να του χρησίμευε: την παραλλαγή του. Η εικόνα ενός αγουροξυπνημένου φαντάρου με πιτζάμες, αρβύλες, στραβοβαλμένο κράνος και ένα άθλιο τουφέκι, περιγράφει με ρεαλιστική ακρίβεια την εικόνα του σύγχρονου Ελληνικού Στρατού. Αν δεν είχαμε λιώσει στη νύστα, θα είχαμε λιώσει στα γέλια από το θέαμα. «Ποιος είσαι εσύ εξυπνάκια;», του λέει ο έφεδρος Ελληνάρας ΑΥΔΜ. «Στρατιώτης Μηχανικού Μ…., 2006 Β’ ΕΣΣΟ, ειδικότης Σκαπανέας-Τοπογράφος». «Τώρα θα την πληρώσουν όλοι εξαιτίας σου», του απαντάει. Μας διέταξε να λάβουμε όλοι θέσεις μάχης. Κυλιστήκαμε στις λάσπες, κρυφτήκαμε σε θάμνους και βάλαμε τα δάχτυλα στις σκανδάλες των άδειων όπλων μας.
Αφού τελείωσε το παραμύθι με την άσκηση, σύρθηκα στη σκοπιά. Παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, ο «Γερμανός» είναι καλό νούμερο. Μετά την υπηρεσία, έχεις ένα ολόκληρο δυωράκι να κοιμηθείς. Ένα πράγμα σε γονατίζει στο στρατό: η αϋπνία. Σε ολόκληρη τη θητεία σου νυστάζεις… Όλα τ’ άλλα τα αντέχεις. Ακόμη και το κρύο. Το οποίο στο Βόρειο Αιγαίο, τρυπάει κόκκαλα. Το ψύχος περνάει αβίαστα τις πέτσινες μπότες και νομίζεις ότι θα σου κοπούν τα δάχτυλα του ποδιού. Έξι ώρες, δύο ώρες το νούμερο, φυλάς μια άθλια αποθήκη με σκεπή ελενίτ, γεμάτη με σκουριασμένα G3 και ληγμένα πυρομαχικά αναρωτώμενος αρχικά, γιατί; Μετά από λίγους μήνες πάντως, παύεις να αναρωτιέσαι. Η αστεία ούτως ή άλλως εκπαίδευση γίνεται όλο και πιο αραιή. Το μόνο που έχει σημασία είναι η αγγαρεία και η σκοπιά. Τίποτε άλλο δεν τους νοιάζει. Ένα αυτοσυντηρούμενο και αυτό-αναπαραγόμενο σύστημα χωρίς σκοπιμότητα. Μαζεύεις 200 φαντάρους σε κάθε στρατόπεδο, οι οποίοι δημιουργούν λάτρα, σκουπίδια, και φθορές. Αποστολή τους είναι να καθαρίζουν τη λάτρα που οι ίδιοι παράγουν, να μαζεύουν τα σκουπίδια που οι ίδιοι πετάνε και να επιδιορθώνουν τις φθορές που οι ίδιοι δημιουργούν. Αν αναλογιστεί κανείς μάλιστα ότι δεκάδες στρατόπεδα βρίσκονται σε περιοχές άσχετες με τον «εξ ανατολάς» κίνδυνο, φθάνει αβίαστα στο συμπέρασμα ότι η σκοπιμότητα του Στρατού συνίσταται αποκλειστικά στη συντήρηση των τοπικών οικονομιών επαρχιακών πόλεων με τα σουβλάκια που αγοράζουν οι φαντάροι. Μία βόλτα στην Κόρινθο αρκεί για να επιβεβαιώσει κάποιος του λόγου του αληθές.
Στους μήνες που υπηρέτησα, ούτε μία φορά δεν τρέξαμε, έστω και με ελαφρό τζόκινγκ, δεν κάναμε οποιουδήποτε είδους γυμναστική πέρα από την παρέλαση στο κέντρο και τις ασκήσεις ακριβείας, έριξα πέντε βολές στο γάμο του Καραγκιόζη και στη συνέχεια τρυπάγαμε τους στόχους με στυλό για να περάσουμε τη βάση. Υπηρέτησα στο Μηχανικό, όπλο το οποίο υποτίθεται φτιάχνει γέφυρες, φράκτες, ναρκοπέδια, κ.λ.π. Πιο πιθανό είναι να γραφτεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο ΚΚΕ, παρά να σου ανατεθεί στον στρατό να κάνεις οτιδήποτε από τα ανωτέρω. Οι τοπικοί διοικητές απλώς γράφουν ψεύτικες αναφορές στους ανωτέρους τους ότι το πρόγραμμα εκπαίδευσης τηρείται ευλαβικά. Οι ανώτεροι γνωρίζουν ότι όλα αυτά είναι παπάτζες και όμως τα μεταφέρουν στην πολιτική ηγεσία. Η τελευταία είναι πολύ απασχολημένη με το θεάρεστο έργο του να βολεύει τα βύσματα στο Ναυτικό και την Αεροπορία, οπότε αυτοί που την πληρώνουν είναι οι φαντάροι του Στρατού Ξηράς, οι οποίοι για κακή τους τύχη δεν ψήφισαν το σωστό κόμμα.
Τα κράνη μας είναι ακριβώς τα ίδια που φορούσαν οι στρατιώτες στην Κορέα το 1950, όσα Κέβλαρ υπάρχουν είναι ληγμένα, τα αλεξίθραυστα είναι ελάχιστα και κατασκισμένα, τα «ατομικά τυφέκια» μας σκουριασμένα, οι αρβύλες μας είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να μην μπορεί κανείς να περπατήσει, οι εξαρτήσεις χαλασμένες και οι «Επαγγελματίες» ΕΠ.ΟΠ είναι υπέρβαροι πέρα από κάθε φαντασία και κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν τις σπάνιες ασκήσεις. Στο νησί (μονάδα εκστρατείας υποτίθεται), μας πήγαινε 5 μέσα, 1 έξω, αφού η δύναμή μας ήταν πολύ μικρότερη από την προβλεπόμενη. Όταν έβαλα βύσμα και πήγα στο Πεντάγωνο, μας πήγαινε 3 έξω, 1 μέσα, αφού υπήρχε συνωστισμός φαντάρων οι οποίοι φύλαγαν με περισσό πατριωτισμό τα σύνορα Δήμου Αθηναίων-Δήμου Παπάγου.
Λένε ότι στο Στρατό είμαστε όλοι (οι στρατιώτες) ίσοι: «και επιστήμονας να είσαι, σκατά θα καθαρίζεις». Ουδέν ψευδέστερον. Γιατί ενώ οι στρατιώτες που υπηρετούν στο Λόχο ΕΠ.Υ.ΕΘ.Α του Υπουργείου έχουν καθαρίστριες και κάνουν μία υπηρεσία το δίμηνο, όσοι κακόμοιροι δεν έχουν βύσμα, κάνουν 60 συνεχόμενες υπηρεσίες στην Κόνιτσα (και καθαρίζουν και σκατά).
Το μόνο που τους ένοιαζε στο νησί όμως είναι αν θα στρώναμε το κρεβάτι μας με τον προβλεπόμενο τρόπο. Ελάχιστα τους ενδιέφερε που η παροχή νερού στο στρατόπεδό μας κοβόταν και γυρίζαμε κορακιασμένοι από τη σκοπιά τα ξημερώματα, αλλά νερό δεν υπήρχε πουθενά. Μία κωμωδία άνευ προηγουμένου… Εξαιτίας της νύστας όμως, τα αντιμετωπίζεις όλα με απάθεια. «Κοιμήσου Νέε, ο Ύπνος Μειώνει τη Θητεία…». Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή είναι η πρώτη και σημαντικότερη συμβουλή που σου δίνουν στο Κέντρο οι Παλιοί.
Υ.Γ: Το γεγονός ότι η Νέα Διακυβέρνηση πρότεινε υποχρεωτική στράτευση στα 18, είναι ενδεικτικό της έλλειψης επαφής που έχουν με την στρατιωτική πραγματικότητα. Όλες οι διοικητικές εργασίες στο στρατό γίνονται από τους πτυχιούχους φαντάρους, αφού οι μόνιμοι δεν ξέρουν ελληνικά, μαθηματικά, αγγλικά, χρήση υπολογιστή, ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διοίκηση των στρατοπέδων. Για να μην αναφέρουμε τους Μηχανικούς που υπηρετούν στο Μηχανικό, τους Γιατρούς, τους Νοσοκόμους και τους Ψυχολόγους που υπηρετούν στο Υγειονομικό, τους ηλεκτρολόγους και τους ψυκτικούς που υπηρετούν στο Τεχνικό. Αν η θητεία άρχιζε στα 18, το σάπιο οικοδόμημα που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στις γνώσεις και την καταναγκαστική εργασία των φαντάρων, θα κατέρρεε.
Σημείωση του Συντάκτη: Το ανωτέρω άρθρο είναι προϊόν μυθοπλασίας. Για έγκυρη ενημέρωση γύρω από το στρατό και τη θητεία, σας συμβουλεύουμε να επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου άμυνας, του ΓΕΕΘΑ, του ΓΕΣ, του ΓΕΝ, του ΓΕΑ, ή να πάρετε τηλέφωνο τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και τους Μακεδονομάχους του.



Μαΐου 23, 2008 στις 9:54 πμ
Poly kalo postaki kai 100% accurate oson afora ton logo yparkshs kai tropo leitourgias tou ES…
Respeck!