morfosi

του Ευθυμίου Μπανάνα

Σε πρόσφατο άρθρο της για την Ελληνική οικονομία, η εφημερίδα International Herald Tribune καυτηρίασε την «κατά φαντασία ευμάρεια» των Ελλήνων. Επί της ουσίας υιοθέτησε μία μάλλον ρεαλιστική εκτίμηση για την σημερινή κατάσταση της χώρας: οι τιμές των βασικών αγαθών  έχουν εκτοξευθεί, τα Ελληνικά νοικοκυριά είναι υπερχρεωμένα, οι πολίτες πουλάνε τις περιουσίες τους για να ξεπληρώσουν τις τράπεζες, το ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει και η πανεπιστημιακή έρευνα παραμένει καθηλωμένη στην παλαιολιθική εποχή. Επειδή όμως η οικονομική δυσπραγία δεν είναι το μοναδικό μας πρόβλημα, επιτρέψτε μου να προσθέσω και κάποιες ακόμη παραμέτρους στην αποτίμηση της Tribune: τα υποστελεχωμένα νοσοκομεία, τους γιατρούς που πληρώνονται τις εφημερίες τους μετά από πέντε μήνες, την απουσία πρωτοβάθμιας περίθαλψης, τις τραγικές ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, την κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών, όσων αιτούνται άσυλο, των αλλόθρησκων και των ομοφυλοφίλων, τον υψηλότερο πληθωρισμό της τελευταίας δεκαετίας, τις απίστευτες καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης, τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα σωφρονιστικά μας ιδρύματα, την κωλυσιεργία όλων των δημόσιων υπηρεσιών, την απαξίωση της δημόσιας διοίκησης λόγω του κομματισμού, τις ακραίες κοινωνικές ανισότητες, τους νεόπτωχους, την κατάντια του στρατού και της αστυνομίας, θεσμοί οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε άσυλο υπέρβαρων ανιάτων ακροδεξιών, την πολιτικοποίηση της θρησκείας, τη «θρησκειοποίηση» της πολιτικής και εντέλει, την απουσία οράματος για το μέλλον. Ο ηγέτης Κωστάκης δεν βλέπει τίποτα, δεν ακούει τίποτα, όλα του φαίνονται φίνα, κυρίως από τότε που η ξανθιά αγαπημένη Παναγιά σύζυγός του τον εξανάγκασε να τρώει τυρί Fina μπας και αδυνατίσει.
Δεν τον κατηγορώ. Και σεις αγαπητοί δήθεν πολιτικοποιημένοι αναγνώστες μας και κατά φαντασίαν «ανησυχούντες» πολίτες, αν ήσασταν πλούσιοι όπως ο Κώστας, δουλεύατε βία ένα οκτάωρο και την αράζατε μετά στην Ραφήνα να δείτε τον Βάζελο με την παρέα και τα παιδιά, όλα φίνα θα τα βρίσκατε. Για τους υπόλοιπους εμάς που δεν έχουμε την τύχη του Κωστάκη να πλουτίσουμε χωρίς να μοχθήσουμε, έχει ανακύψει ένα βασανιστικό ερώτημα: τι δέον γενέσθαι; με άλλα λόγια, τι να κάνουμε ρέ πούστη μου, γαμώ την κωλοζωή μου;
Από τη μία πλευρά, έχουμε μία κυβέρνηση, η οποία πιθανότατα θα παραδώσει μία χώρα χειρότερη από αυτήν που παρέλαβε. Μία χώρα, στην οποία δεν θα έχει κάνει ούτε ένα έργο άξιο λόγου για τις να θυμούνται οι επερχόμενες γενιές, μία χώρα χρεωμένη και στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Μία χώρα με περισσότερο κομματισμό, περισσότερη διαφθορά και λιγότερη διαφάνεια. Σας το λέω και το υπογράφω: Ο Κώστας Καραμανλής δεν ξέρει αυτήν τη στιγμή ότι υπάρχουν ειδικευόμενοι γιατροί που δουλεύουν 90 ώρες την εβδομάδα στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων, οι εφημερίες τους αποδίδονται με πολύμηνη καθυστέρηση και καλούνται να διαγνώσουν σωστά μετά από 28 ώρες συνεχούς εργασίας. Δεν έχει ιδέα για το πως περνάει ο κόσμος στα Ταμπούρια. Δεν τον απασχολεί που υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν 6 ημέρες την εβδομάδα για 600 Ευρώ. Όλα τα προαναφερθέντα συνιστούν παραβιάσεις κάθε έννοιας ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αντί να κάνει κάτι, ο πρωθυπουργός διαρρέει μέσω των λακέδων του, ότι τη μία μέρα είναι «προβληματισμένος», την άλλη «συνοφρυωμένος», την άλλη «έξαλλος», την άλλη «ικανοποιημένος», και ούτω καθεξής. Λες και είναι ο Βούδας. Δεν πειράζει, εμένα μου αρκεί ότι γνωρίζει καλά, ότι όταν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο, κανείς δεν θα θυμάται την ύπαρξή του. Ο άνθρωπος πέρασε και δεν άγγιξε…
Επί του παρόντος όμως είναι τυχερός, γιατί έχει απέναντί του τη χειρότερη αντιπολίτευση όλων των εποχών: στα δεξιά της σκηνής, το ανεκδιήγητο Λά.Ο.Σ. Από την άλλη, ένα συνονθύλευμα από «Κουλούρηδες που τρώνε Σούσι», για  να χρησιμοποιήσω την επιτυχημένη έκφραση γνωστού δημοσιογράφου. Οι οποίοι καταδικάζουν τον Καραμανλή, χωρίς να αντιπροτείνουν τίποτα, σφυροκοπούν το κεφάλαιο από τις πισίνες τους, εξανίστανται με δεινά της χώρας, τα οποία οι ίδιοι δημιούργησαν και αναλώνονται σε αλλεπάλληλα ομφαλοσκοπικά συνέδρια άνευ λόγου και αιτίας. Επίσης, έχουμε τον cool Αλέξη, την «Καλομοίρα της Αριστεράς», όπως τον έχουν εύστοχα αποκαλέσει, ο οποίος δεν κουράζεται να μας μιλά για κινηματική δράση, πεζοδρόμια και άλλα τινά που τα έχουμε ξεπεράσει από την τρίτη γυμνασίου. Τέλος έχουμε και το εθνο-λενινιστικό ΚΚΕ, την «Ελένη Λουκά» της αριστεράς, το οποίο υπόσχεται επιστροφή στην αγαπημένη σοσιαλιστική πατρίδα, την φαντασμαγορική Σοβιετική Ένωση. Με λίγα λόγια σύντροφοι, εγώ ξέμεινα από πολιτικές επιλογές, οπότε, μαζεύω τα μπογαλάκια μου και Σέριφο. Ο αναχωρητισμός είναι η μοναδική απάντηση στην γελοιότητα των ημερών μας…