morfosi

από την GothQueenPythia

Επέστρεψα αποκαρδιωμένη και ψυχικά τραυματισμένη στον μικρόκοσμο του γραφείου, στο συρραπτικό μου και στη μαγική συσκευή στήριξης του ζιλοτέι(π).

(Παύση.)

Οι πιο εποικοδομητικές σκέψεις που κάνω τον τελευταίο καιρό αφορούν την αυξανόμενη ανάγκη της κοινωνίας για αρσενικές πουτάνες.  Αυτή τη γκόμενα, ποιος θα βρεθεί να την ικανοποιήσει?  Σε ένα δάσος, πετρόδασος, στήλες άλατος κλώνοι από Κατσιμίχες, με βρακιά κατεβασμένα και πλαδαρές ψωλές, μπορείς σε παρακαλώ να παίξεις και το ΝαΜαγαπάς?

(Παύση.)

Είμαι σχεδόν σίγουρη και το έχω πει πολλές φορές, τόσες που κινδυνεύω να με συμπαθήσουν ακόμα περισσότερο, ότι μια μέρα στο μέλλον θα στραφώ προς την ένοπλη πάλη και θα τους πάρει όλους ο διάολος.

(Άνω τελεία.)

Προτιμώ τα τηγανιτά από τα βραστά αν και τίποτα δεν με ικανοποιεί περισσότερο από μια πιατέλα βραστό μπρόκολο, εσύ τι ζώδιο είσαι?  Το τηγανιτό μπρόκολο είναι αστείο, μουχαχαχα, σαν φραπέ από απορρυπαντικό πληντυρίου! Είμαι τρομερά αστεία!

(Παύση.)

(Παύση.)

(Παύση.)

Και ενώ γενικά θεωρώ τον εαυτό μου εμπνευσμένο και έξυπνο, η ψυχαναγκαστική εργασία μια Παρασκευή μεσημέρι μπορεί να οδηγήσει το μυαλό μου στα μονοπάτια των εντελώς μαλακισμένων σκέψεων.

Γι’ αυτό σας λέω, τουλάχιστον όσον αφορά το μυαλό…

ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ.

ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ.