morfosi

Το προχωρημένο της ηλικίας μου, 62 έτη, μου επιτρέπει να αγγίξω ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον θέμα: τη σχέση εγκεφάλου και μουσικής, μνήμης και μουσικής.

Προχθές, η κ. Σούλα, φιλενάδα από ετών, με απάντησε στο δρόμο και δε θυμόταν πια το όνομά μου. Η μνήμη της χανόταν σταδιακά ξεκινώντας από τις καινούριες πληροφορίες και πηγαίνοντας προς τα πίσω, προς τα παλαιότερα γεγονότα.

Η μνήμη είναι μία νοητική λειτουργία που πάντα με γοήτευε… Έχει όμως κάποια σχέση με τη μουσική;

Στη ζωή μου έχω γνωρίσει ανθρώπους και ανθρώπους. Κάποιοι ήταν μουσικοί και λέω «ήταν» γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν βρίσκονται πλέον στον κόσμο τούτο. Θυμάμαι ότι ήταν άνθρωποι ιδιαίτεροι και είχαν εκπληκτική μνήμη. Ποτέ δεν αναρωτήθηκα το γιατί, μέχρις ότου έπεσε στα χέρια μου μία φυλλάδα με θέμα τη μουσική και τον εγκέφαλο.

Το άρθρο έλεγε ότι η μουσική γίνεται αντιληπτή ως μια ακολουθία ήχων διατεταγμένων στο χρόνο. Αρχικά, γίνονται αντιληπτές οι πιο απλές μουσικές ενότητες, κατόπιν ο εγκέφαλος αναγνωρίζει και κατατάσσει μουσικές φράσεις ολοένα και πιο περίπλοκες, ώσπου τελικά το μουσικό κομμάτι γίνεται κατανοητό ως ενιαίο σύνολο.

Ο ρυθμός είναι μία άλλη όψη της μουσικής. Μπορεί κανείς να διακρίνει 2 αντιδράσεις: 1) την κυριολεκτική αντίδραση στην κατανόηση του ρυθμού και 2) τη σωματική αντίδραση στο ρυθμό. Ο ρυθμός σχετίζεται με το ανθρώπινο σώμα. Το σώμα έχει δικούς του ρυθμούς: ο χτύπος της καρδιάς, ο ρυθμός της αναπνοής, ο ρυθμός του βηματισμούς κ.α. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »