morfosi

Ο Αττίκ

Του Αχελώου Τσιτσάνη

Μένοντας στην Αθήνα τούτες τις γιορτάρες ημέρες κατάλαβα ότι η πόλη αυτή δεν είναι άσχημη όσο νομίζουμε. Ενα εκατομμύριο αυτοκίνητα πέρασαν τα διόδια και η Αθήνα ανάσανε, ομόρφυνε κι εμείς που μείναμε εδώ την καμαρώναμε. Μερικές στιγμές μάλιστα σκέφτηκα ότι ταξιδεύω στο χρόνο κι έχω γυρίσει πίσω στα χρόνια του Αττίκ.

Είχα ξεχάσει πόσο ωραίο είναι να παρκάρεις το αυτοκίνητό σου χωρίς να χρειάζεται καν να βάλεις όπισθεν και να κάνεις μανούβρα. Μεγάλες στιγμές ζήσαμε, αλλά τώρα που σας γράφω τα αυτοκίνητα επιστρέφουν και μαζί και οι επιβάτες τους.

Μήπως σιγά – σιγά πρέπει ν` αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά την σωτηρία αυτής της πόλης; Οι μισοί να μείνουν εδώ θα αλλάξει η εικόνα της προς το καλύτερο. Μάλιστα, για να μην παρεξηγηθώ, αν το οργανώσουμε σωστά, φεύγω κι εγώ για το κοινό καλό. Δεν θέλω να σας διώξω και να μείνω με τους φίλους μου να το γλεντήσουμε. Απλώς, να οργανωθούμε λίγο. Είναι κρίμα να είμαστε μαζεμένοι εδώ 6 εκατομμύρια άνθρωποι, όσοι δηλαδή ζούνε και στο Βερολίνο, που όμως είναι τρομερά αραιοκατοικημένη πόλη.

Και μιας και ανέφερα το Βερολίνο, διαβάστε κι αυτό. Πάσχισα τις προάλλες να βρω ξενοδοχείο τριών αστέρων στη γερμανική πρωτεύουσα που να έχει δωμάτια ακριβότερα από 50 ευρώ περ ντέι. Δίκλινα ε…

Το αναφέρω επειδή έρχεται το καλοκαίρι και μερικοί διαμαρτύρονται ότι λόγω της κρίσης δεν θα έχουν πληρότητα στο ξενοδοχείο τους. Πενήντα ευρώ έδωσα πέρυσι σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο στις Κυκλάδες. Για ποιο λόγο; Για μια καμαρούλα μια σταλιά με κρεβάτι, τηλεόραση και ερ κοντίσιον πενήντα ευρώ; Λυπάμαι, αλλά τώρα που ξεστραβώθηκα θα το σκεφτώ σοβαρά αν θα ξανάρθω. Για σκεφθείτε το κι εσείς λίγο κύριοι ρουμλετάδες και ξενοδόχοι, γιατί έχετε ξεφύγει…