morfosi

Κλείσε τα μάτια

Φαντάσου λιβάδια

Φεγγάρια να σκίζουν τα ήσυχα βράδια

Τα ΚΤΕΛ γουργουρίζουν στα χλωμά πρακτορεία

Στην κοιλιά τους τα σπλάχνα ανθρώπων που φύγαν

Στα τζάμια τους χνώτα από άλλους που ήρθαν

Φαντάσου το ΚΤΕΛ σαν περήφανο κήτος

Να σκίζει τη θάλασσα και την ανία

Τα χαρτιά του ληγμένα

Ο κόφτης χαλάει

Μετράω τους φίλους που έχει χωρίσει